Etap 1: dipol V z tego, co leży w garażu. Kupić trzeba tylko przejściówkę do SDR. Etap 2 to antena spiralna QFH, jeśli dipol okaże się za słaby przy niskich przelotach.
Kąt łatwiej sprawdzić miarką niż kątomierzem: przy ramionach 53,4 cm i kącie 120° końce są 92,5 cm od siebie.
Dławik zatrzymuje prąd, który inaczej płynąłby po zewnętrznej stronie oplotu. Wtedy kabel przestaje działać jak trzecie ramię anteny i nie zbiera zakłóceń z domu.
| Część | Z garażu | Uwagi |
|---|---|---|
| Ramiona | Aluminiowe pręty ze starej anteny TV, anteny teleskopowe z radia lub magnetofonu, sztywny drut miedziany z przewodu YDY 2,5 mm², pręt mosiężny | Grubość nie ma większego znaczenia. Teleskopową wystarczy rozsunąć na 53,4 cm i unieruchomić taśmą. |
| Płytka | Kawałek obudowy radia, deska do krojenia, wieczko puszki elektrycznej | Byle nie metal. Ok. 8×8 cm, 3–5 mm grubości. |
| Śruby | M3–M4 z podkładkami i nakrętkami, najlepiej nierdzewne | Po dwie na ramię: jedna łączy, druga trzyma kąt. |
| Kabel | Koncentryk satelitarny (gruby, biały), zwykły antenowy 75 Ω albo RG58 | 75 Ω przy odbiorze nie przeszkadza. Na dłuższe odcinki najlepszy satelitarny, bo ma najmniejsze straty. |
| Dławik | Walcowe ferryty z kabli VGA, USB, od zasilaczy laptopów; albo sam kabel zwinięty na rurce | Ferryty z kabli komputerowych pasują na ten zakres. |
| Maszt | Rurka i uchwyt kominowy ze starej anteny TV, kij od szczotki na próbę | |
| Do kupienia | Przejściówka z gniazda kabla (F albo telewizyjna IEC) na SMA męski | Jedyny potrzebny zakup. Nie RP-SMA z routerów Wi-Fi: gwint pasuje, ale nie ma bolca, czyli ten sam brak kontaktu co przy drucie. |
SDR ma jedno gniazdo, więc kable przekłada się ręcznie. Oznacz końcówki taśmą, np. „SAT” i „KF”. Automat nagrywa każdy dobry przelot. Gdy w SDR jest drut, nagranie po prostu wyjdzie puste i nic się nie zepsuje.
Zasilanie anteny w SDR zostaje wyłączone. Dipol nie ma wzmacniacza, a unun przy drucie zwiera wejście.
Antena spiralna QFH odbiera polaryzację kołową, w jakiej nadaje Meteor. Lepiej łapie przeloty nisko nad horyzontem i mniej „mruga”, gdy satelita się obraca. Ze złomu da się ją zrobić z miedzianej rurki 8–12 mm, z grubego drutu albo z samego kabla koncentrycznego, na stelażu z rury PVC.
Wymiary zależą od grubości materiału, więc policzę je, kiedy będzie wiadomo, z czego robimy. Zaczniemy, jeśli dipol V okaże się za słaby.